رشدِ خریتِ بچگی

همیشه ریزه و فسقلی بودم، و البته پر حرف. اینکه میگم همیشه ینی تا وختی ک 6 سالم بود!! یادمه آمادگی ک میرفتم _ اون موقع ب پیش دبستانی میگفتیم آمادگی _ ی روز ک داشتم مثه جوجه جیغ جیغو سرود صبگاهی رو جیغ میزدم و میخوندم حالا غلط و درستشو یادم نیس، دو تا از دخترای کلاس پنجمی با انگشت نشونم میدادن و میخندیدن... تو عالم بچگی لال شدم! دیگه حرف نزدم تو مراسم صبحگاهی از ترس مسخره شدن!

با اینکه تو سرودهای دسته جمعی مدرسه همیشه شرکت داشتم ولی ب صورت تکی دیگه هییییییییییش وخت ن حرفی زدم و ن نظری دادم. تا پایان تحصیلم :|

با اینکه پر از حرف و جیغ جیغ بودم همیشه! نتیجه این شد ک همه شلوغیام فقط مختص محیط خونه موند و تو خابگا هم معروف شدم ب خط صاف!!! ک ن میخنده و ن ناراحت میشه از چیزی.

/ 1 نظر / 17 بازدید
منم!!!!!

جااااااانم..... منم خیلی جیغ جیغو بودم...[قلب] ولی این جیغ جیغویی همیشه با من موند.... تو دانشگاه هم اونایی که باهام نزدیکترن میگن این آدم پر از کرمه!!! ولی کسایی که از نزدیک با من برخورد ندارن فکر میکنن خیلی جدی هستم....