تباهیِ آغاز شده!

همیشه تو لحظه های مختلف از خودم میپرسیدم الان خوشالی؟ خوشبختی؟ اونوخ جوابش ی نچِ مزخرف بود و یا ی اوهومِ خوشال!!!

الان هیچ حسی ندارم! تو لحظه هام نه اونقد غصه دارم ک حس بدبختی کنم و ناراحت باشم و نه اونقد خوشال و هورام ک سریع بگم خوشبختم تو این لحظه!!!

هیـــــــــچی م نمیخام! هیـــــــــچی م برام مهم نیس! نه امتحانِ چارشمبه ک آمادگیشو ندارم! نه کنسرتی ک بلیطشو داشتم و نرفتم! نه سفر نرفتنم! نه پیش نرفتن برنامه هام! نه نابود شدنِ تقریبی کشهای اورتودنسیم! نه تموم شدنِ درسم تو این شرایطِ متحولِ یونیم!  هیـــــــــچّی!!!

:|

/ 2 نظر / 17 بازدید
روشنا

دقیقاً! زندگی من اسف باره...فقط منتظر رسیدن مهرم! شاید فرجی تو این رکود شد1 ارتودنسی ام ک عرض کنم خدمتتون چارشمبه ی هفته ی پیش وقت داشتم و نرفتم، هنوزم زنگ نزده م، دکتره بفهمه خفه م می کنه! احتمالا قراره اینا زنگ بزنن تو دهنم!!