توی شلوغیاس که آدم جایگاهشو میفهمه.

 

یه سری آدمام هستن که توی جمع، هیشکی سمتشون نمیاد. خیلی سعی میکنن با روی خوش با همه برخورد کنن. همه رو تحویل بگیرن. منتها هیشکی حاضر به هم صحبتی باهاشون نمیشه. به نظر کسل کننده میان و شاید حرف جذابی واسه طرف مقابل ندارن.

این آدما رو آدمای سرد و رسمی و خود شیفته حتی! میشناسن. که خودشونو میگیرن و یه گوشه میشینن و هیشکاری و هیش نظری ندارن.

این آدما رو دریابید. این آدما تنهایی شون اونقدر عمیق شده که میتونن توی یه جمع شاد، گریه کنن .. این آدما نه مغرورن و نه به خودشون مینازن. فقط یاد نگرفتن ارتباط برقرار کنن. یاد نگرفتن اون حالت دفاعی شون رو؛ وختی یکی میاد سمتشون، از بین ببرن....

/ 5 نظر / 9 بازدید
گاندلف

بهشون بگید فقط لبخند بزنن... واسه شروع خوبه... بعد کم کم باید بهشون یاد داد حرف هم بزنن... مثلا میتونن قبل از حرف زدن با تکون دادن سر شروع کنن بعد با آواهای مختلف مثل اوهوم آه... و از این قبیل بعد کمکم نطقشون باز میشه... اگر هم افاقه نکرد تخم کفتر معمولا راهکار مفیدی بوده...

ره گذر

این مدل ادما حالت دفاعی ندارن! فقط توی یه اتاق هستن با یه پنجره که از اون طرف شیشه سعی میکنن با بقیه ارتباط برقرار کنن .خیلی که سعی کنن باکسی گرم بگیرن فقط اندازه اون پنجره رو بزرگ تر کردن شاید مغرور نباشن ولی بقیه براشون مهم نیست

فریماه

یه وختا هم ترسیدن از ادما.باید دریابیدشون که از این ترس دور شن...

amir

ولی اینا اگه رو بگیرن جمع رو منفجر می کنن !